In di binnen

de Ünnerscheed is doch gewaltig - dor kunn ik uk een Leed vun maken - man jüst hüüt morgen heff ik em föhlt - mit de Frau an mien Siet dör NF un för mi alleen in de Giebelstadt - Witterung - dor is egentlig keen Ünnerscheed - man hier sünd all de Saken, de liggen un töven un mi nix anners seggen as - "du mußt dit un du mußt dat", dor schull ik denn eenfach seggen "ik warr, ganz bestimmt ik warr", man denn seggt dor een anner Stimm "villicht oder uk nich" - denn mutt de lütt Cumputer helpen, eerstmol een beten vun de Tiet verkleihen, wo du sülven mit trechtkamen schallst, dor gifft ja ümmer wat to kieken un to söken. Wo weer dat mit een Buurnhoff in Seeth, dor wull ik al ümmer mol nich hen, man de dor Buurnhoff, de gifft een ja licht to drömen.. een Leed , wat ik al mol maakt heff vör Johr un Dag, denn aver findst di wedder över dien Kumpaan i12bent un hörst de schönen Leeder, wo he ümmer mol een in sien Blog stellt, dat een vun Bob Dylan un denn doch noch eenmol we'r dat vun Glen Campbell "A better place", dor kamen di denn sogor de Tranen an, as du em dor sühst op de Bühne, so half un half verloren un noch een beten bi sik, de flietigen Kinner an sien Siet oder uk de Fru, de een "framen" Minschen heiraten wull un een denn een kreeg, wo dor uk dör de een un anner Wüste Gobi to lopen weer, sünnerlig, wenn de Buddel wedder ut de Hand retten warrn mußt un dat wull nich blots eenmol. Een "scheußlige" Problem harr he dormit hatt, meent se, dor geiht he dortwischen, so scheußlig weer dat ut sien Sicht gor nich ween, harr em egentlig guud smeckt - so un denn kummst toletz op een Siet, dor lääst du, wat een John Burroughs schreven hett: do not despise your own place and home. Every place is under the stars, every place is the center of the world"

Mußt di nich tieren
de annern sünd so groot
mußt nich plieren
na wat de annern doot
mußt nich klagen
de annern, de sünd vörn
oder di plagen
un mit di sülvst vertörnen.

De Häven över di baben
höört di to
hier bit'Huus un jichenswo
de Häven,mit de Sünn, de Maand
de Steerns
de lüchten för di all jüst so geern.

Mußt di nich verglieken
mit de, de baben sünd
de Smucken un de Rieken
de een herrlig find.
Kiek di sülven an
dat Wunner warrst gewohr
büst as Minsch jüst so veel
jüst so wohr.

Dat Hart in di binnen
dat sleiht wegen di
dien Kopp un dat Denken
um un bi.
Dien Hart is jüst so veel as man een
dien Hart, dat lett di leven ganz alleen.

Mußt di ümmer seggen wat du harrst
un wat du kreegst
een Dag, Stünnen, Minuten
de Sekunnen, de du hest.
Dörvst di nich vörräken
wo wenig dat all weer
jede Ogenblick maakt di riek
un is een mehr.

Dien Aten, dat Licht
un mientwegen de Küll
warrt nich geven, blots weil een annereen dat will
de Aten, dat Licht un dat Leven in di binnen
warrst in di sülven
un narrens anners finnen.

T.u.M.V.I.